Η Βούργια, η Μαρίνα και η Figland
Πριν από 3 χρόνια
Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2009
Πτυχή ελληνο-αμερικανικών σχέσεων στην περίοδο Γιώργου Παπανδρέου
Η Φωνή της Αμερικής επισημαίνει...
Sphere: Related Content
Αξιοπρόσεκτη Ελληνίδα!
Νομίζω ότι θα πρέπει να την προσέξουμε, διότι πιθανότατα θα τη βρούμε μπροστά μας κάποια στιγμή! Ειδικά, μάλιστα, μετά και από το πρόσφατο και εξαιρετικά ενδιαφέρον ταξίδι της!...
Sphere: Related Content
Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2009
Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2009
Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2009
Obama for the Prize
It was a surprise, but the reaction shows that the best are still to come!
Sphere: Related Content
Παρασκευή 9 Οκτωβρίου 2009
Ελπιδοφόρο!...
Υπάρχουν αντανακλαστικά εκεί έξω... Με χαρά, λοιπόν, διαπίστωσα ότι κάμποσες ώρες μετά από την αρχική ενέργεια, άλλαξαν σήμερα το μεσημέρι όχι μόνο την ηλεκτρονική διεύθυνση όπου υποβάλλονται αιτήσεις για μια θέση στελέχους στο Δημόσιο (έγινε πια http://apps.opengov.gr), αλλά και -κυρίως!!!- αφαίρεσαν τη ντροπιαστική απαίτηση ο κάθε υποψήφιος να δηλώνει ΚΑΙ την μέχρι και σήμερα πολιτική του δραστηριότητα (ως ενός εκ των απαιτουμένων κριτηρίων γι' ανάληψη της θέσης)!
Εύγε σε αυτόν που ανταποκρίθηκε... Sphere: Related Content
Εύγε σε αυτόν που ανταποκρίθηκε... Sphere: Related Content
Δήλωση πολιτικών φρονημάτων για να βρεθεί δουλειά?
Με την επισήμανση ότι είναι υποχρεωτική η συμπλήρωσή του, υπάρχει ειδικός χώρος όπου πρέπει να δηλωθεί η "κοινωνική και πολιτική δραστηριότητα" από κάποιον -α που υποβάλλει ηλεκτρονικά (www.opengov.gr) αίτηση για να διορισθεί σε επιτελική θέση του Δημοσίου (σε Γενικές Γραμματείες κλπ των Υπουργείων).
Μένει, τώρα, να διευκρινιστεί, εκτός από το ποιοί και πώς θ' αξιολογήσουν τις ηλεκτρονικές αιτήσεις, φυσικά και το ακόλουθο στοιχείο: Η ... μοριοδότηση, όσον αφορά την "πολιτική δραστηριότητα" πώς κλιμακώνεται; Είναι καλύτερο να δηλώσεις "πράσινος", μια που είναι το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, ή "γαλάζιος" (ή κόκκινος ή άλλου χρώματος) μια που το συγκεκριμένο ΠΑΣΟΚ θα θελήσει να πει ότι δεν προσλαμβάνει τα δικά του παιδιά;
Σε κάθε περίπτωση: Γιατί φώναζαν ως αξιωματική αντιπολίτευση, για τη "γαλάζια συνέντευξη"? Το ... "πράσινο chat", μια που βρισκόμαστε στην εποχή του Διαδικτύου, ποιά διαφορά έχει? Sphere: Related Content
Μένει, τώρα, να διευκρινιστεί, εκτός από το ποιοί και πώς θ' αξιολογήσουν τις ηλεκτρονικές αιτήσεις, φυσικά και το ακόλουθο στοιχείο: Η ... μοριοδότηση, όσον αφορά την "πολιτική δραστηριότητα" πώς κλιμακώνεται; Είναι καλύτερο να δηλώσεις "πράσινος", μια που είναι το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, ή "γαλάζιος" (ή κόκκινος ή άλλου χρώματος) μια που το συγκεκριμένο ΠΑΣΟΚ θα θελήσει να πει ότι δεν προσλαμβάνει τα δικά του παιδιά;
Σε κάθε περίπτωση: Γιατί φώναζαν ως αξιωματική αντιπολίτευση, για τη "γαλάζια συνέντευξη"? Το ... "πράσινο chat", μια που βρισκόμαστε στην εποχή του Διαδικτύου, ποιά διαφορά έχει? Sphere: Related Content
Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2009
Περιμένοντας τους άλλους...
Η πρώτη μεγάλη παγίδα!
Υπάρχουν αρκετά στοιχεία, τούτες τις πρώτες ημέρες της "νέας διακυβέρνησης", που εκλαμβάνονται ως πηγές ελπίδας ότι κάτι μπορεί ν' αλλάξει.
Το απογοητευτικό είναι ότι όλοι μας συνειδητοποιούμε πως αυτό το "κάτι" δεν αρκεί πλέον. Πρέπει ν' αλλάξουν πολλά και πρέπει ν' αλλάξουν ΤΩΡΑ!
Ταυτόχρονα, το ανησυχητικά επώδυνο στην υπόθεση είναι πως τα λόγια και τα έργα του Γιώργου Παπανδρέου τις πρώτες αυτές ώρες, δείχνουν σε πόσο άσχημη θέση έχουμε άπαντες περιέλθει: Τα αυτονόητα για μια σύγχρονη κοινωνία, παρουσιάζονται ΔΥΣΤΥΧΩΣ ως ζητούμενα... Ας είναι...
Το γεγονός ότι σε κεντρικό και ανώτατο επίπεδο επισημαίνονται είναι, πάντως, τουλάχιστον θετικό. Το ότι παρουσιάζονται και σαν "μικρή επανάσταση" ακούγεται ενθαρρυντικά.
Ομως μέσα σε όλα αυτά, έκανε αισθητή κιόλας την εμφάνισή της η πρώτη μεγάλη παγίδα για όλους μας: Οι περισσότεροι, σχεδόν όλοι, σε κατ' ιδίαν συζητήσεις και σε δημόσιες αναλύσεις, δίνουμε την εντύπωση ότι πάλι, περιμένουμε "από τους άλλους" να δράσουν. Οτι παρακολουθούμε ως θεατές, παθητικά, την εξέλιξη της ... "επαναστατικής διαδικασίας". Αν παραμείνουμε σε αυτή τη θέση, το μόνο που θα καταφέρουμε στο τέλος είναι να δικαιωθούν όλοι όσοι για λόγους επαγγελματικής διαστροφής και ιδίου συμφέροντος αναμένουν τη στιγμή που θα κατακεραυνώσουν ως αποτυχημένο, ανίκανο ή αδύναμο τον ΓΑΠ.
"Επανάσταση" από την πολυθρόνα δεν έχει πιθανότητες επιτυχίας.
Το κεντρικό κλειδί στο όλο εγχείρημα, βρίσκεται σε μια αποστροφή του λόγου του πρωθυπουργού στην πρώτη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου (7/10/2006):
«Ο σεβασμός στα χρήματα και στον πλούτο του ελληνικού λαού είναι ένας αγώνας σκληρός και δύσκολος σε μια δημόσια διοίκηση την οποίαν εθίσαμε να λειτουργεί με αδιαφάνεια, με πελατειακές σπατάλες από τις προσλήψεις, τις μεταθέσεις, τις κομματικές επιτροπές μέχρι και τις προμήθειες του δημοσίου.
Και βέβαια την εκτεταμένη διαφθορά που έχει πάρει διαστάσεις πανδημίας.
Για αυτό η προσπάθειά μας χρειάζεται να είναι επίμονη και θα είναι και επίπονη αφού θα συγκρουστούμε με αντιλήψεις και πρακτικές βαθιά ριζωμένες στο ελληνικό κράτος και δυστυχώς και στην κοινωνία", είπε ο Γιώργος Παπανδρέου.
Οι αντιλήψεις και πρακτικές της διαφθοράς, τα κακώς κείμενα μιας χώρας που έχει διαλυθεί, δεν εντοπίζονται μόνο ... κάπου εκεί ψηλά, στο απρόσωπο κράτος. Αλλά και -κυρίως- σε όλη την ελληνική κοινωνία. Σε όλους μας. Στην καθημερινή στάση ζωής. Τις ενέργειές μας και τη δράση μας.
Η αξιοπρέπεια και ο σεβασμός στο συνάνθρωπο, το συμπολίτη, το περιβάλλον, τη χώρα όπου μας καταράστηκαν να ζούμε, δεν επιβάλλεται από τα πάνω και από κανέναν. Δεν είναι υπόθεση (μόνον...) κανενός πρωθυπουργού και καμιάς κυβέρνησης. Sphere: Related Content
Υπάρχουν αρκετά στοιχεία, τούτες τις πρώτες ημέρες της "νέας διακυβέρνησης", που εκλαμβάνονται ως πηγές ελπίδας ότι κάτι μπορεί ν' αλλάξει.
Το απογοητευτικό είναι ότι όλοι μας συνειδητοποιούμε πως αυτό το "κάτι" δεν αρκεί πλέον. Πρέπει ν' αλλάξουν πολλά και πρέπει ν' αλλάξουν ΤΩΡΑ!
Ταυτόχρονα, το ανησυχητικά επώδυνο στην υπόθεση είναι πως τα λόγια και τα έργα του Γιώργου Παπανδρέου τις πρώτες αυτές ώρες, δείχνουν σε πόσο άσχημη θέση έχουμε άπαντες περιέλθει: Τα αυτονόητα για μια σύγχρονη κοινωνία, παρουσιάζονται ΔΥΣΤΥΧΩΣ ως ζητούμενα... Ας είναι...
Το γεγονός ότι σε κεντρικό και ανώτατο επίπεδο επισημαίνονται είναι, πάντως, τουλάχιστον θετικό. Το ότι παρουσιάζονται και σαν "μικρή επανάσταση" ακούγεται ενθαρρυντικά.
Ομως μέσα σε όλα αυτά, έκανε αισθητή κιόλας την εμφάνισή της η πρώτη μεγάλη παγίδα για όλους μας: Οι περισσότεροι, σχεδόν όλοι, σε κατ' ιδίαν συζητήσεις και σε δημόσιες αναλύσεις, δίνουμε την εντύπωση ότι πάλι, περιμένουμε "από τους άλλους" να δράσουν. Οτι παρακολουθούμε ως θεατές, παθητικά, την εξέλιξη της ... "επαναστατικής διαδικασίας". Αν παραμείνουμε σε αυτή τη θέση, το μόνο που θα καταφέρουμε στο τέλος είναι να δικαιωθούν όλοι όσοι για λόγους επαγγελματικής διαστροφής και ιδίου συμφέροντος αναμένουν τη στιγμή που θα κατακεραυνώσουν ως αποτυχημένο, ανίκανο ή αδύναμο τον ΓΑΠ.
"Επανάσταση" από την πολυθρόνα δεν έχει πιθανότητες επιτυχίας.
Το κεντρικό κλειδί στο όλο εγχείρημα, βρίσκεται σε μια αποστροφή του λόγου του πρωθυπουργού στην πρώτη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου (7/10/2006):
«Ο σεβασμός στα χρήματα και στον πλούτο του ελληνικού λαού είναι ένας αγώνας σκληρός και δύσκολος σε μια δημόσια διοίκηση την οποίαν εθίσαμε να λειτουργεί με αδιαφάνεια, με πελατειακές σπατάλες από τις προσλήψεις, τις μεταθέσεις, τις κομματικές επιτροπές μέχρι και τις προμήθειες του δημοσίου.
Και βέβαια την εκτεταμένη διαφθορά που έχει πάρει διαστάσεις πανδημίας.
Για αυτό η προσπάθειά μας χρειάζεται να είναι επίμονη και θα είναι και επίπονη αφού θα συγκρουστούμε με αντιλήψεις και πρακτικές βαθιά ριζωμένες στο ελληνικό κράτος και δυστυχώς και στην κοινωνία", είπε ο Γιώργος Παπανδρέου.
Οι αντιλήψεις και πρακτικές της διαφθοράς, τα κακώς κείμενα μιας χώρας που έχει διαλυθεί, δεν εντοπίζονται μόνο ... κάπου εκεί ψηλά, στο απρόσωπο κράτος. Αλλά και -κυρίως- σε όλη την ελληνική κοινωνία. Σε όλους μας. Στην καθημερινή στάση ζωής. Τις ενέργειές μας και τη δράση μας.
Η αξιοπρέπεια και ο σεβασμός στο συνάνθρωπο, το συμπολίτη, το περιβάλλον, τη χώρα όπου μας καταράστηκαν να ζούμε, δεν επιβάλλεται από τα πάνω και από κανέναν. Δεν είναι υπόθεση (μόνον...) κανενός πρωθυπουργού και καμιάς κυβέρνησης. Sphere: Related Content
Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2009
Τρίτη 6 Οκτωβρίου 2009
Παιδική προστασία!
Αθήνα, 6 Οκτωβρίου 2009
ΣΚΛΗΡΗ Η ΖΩΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΧΩΡΙΣ ΕΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
Διαπιστώνει νέα έκθεση της UNICEF για την Παιδική Προστασία
Τόκιο, 6 Οκτωβρίου 2009 - Παρά την πρόοδο που έχει σημειωθεί σχετικά με τις παραβιάσεις των δικαιωμάτων των παιδιών στον κόσμο, δεν είναι ακόμα αρκετά γνωστή η έκταση της κακοποίησης και κακομεταχείρισης των παιδιών. Η βία και η εκμετάλλευση παραμένουν μια σκληρή πραγματικότητα στη ζωή πολλών παιδιών σε όλο τον κόσμο.
Εκατομμύρια αγόρια και κορίτσια σε όλο τον κόσμο είναι θύματα του trafficking, ζουν χωρίς γονική φροντίδα ή δεν έχουν τα αναγκαία επίσημα έγγραφα για να φοιτήσουν στο σχολείο και να έχουν βασική ιατρική περίθαλψη. Ακόμα περισσότερα εκατομμύρια εξαναγκάζονται να εργασθούν κάτω από επιβλαβείς συνθήκες, ενώ άλλα αντιμετωπίζουν τη βία και την κακοποίηση μέσα στα σπίτια τους, στα σχολεία τους, στις κοινότητες που ζουν, σε ιδρύματα ή βρισκόμενα υπό κράτηση, πολλές φορές από τους ίδιους τους ενήλικες στους οποίους έχει ανατεθεί η φροντίδα τους.
Τα ζητήματα αυτά εξετάζει η νέα έκθεση της UNICEF «Πρόοδος για τα Παιδιά: Παιδική Προστασία» που παρουσιάζεται σήμερα στο Τόκιο από την Εκτελεστική Διευθύντρια της UNICEF, Αν Βένεμαν.
Τα κυριότερα ευρήματα της έκθεσης είναι:
51 εκατομμύρια παιδιά που γεννήθηκαν το 2007 δε δηλώθηκαν ποτέ.
Πάνω από 150 εκατομμύρια παιδιά ηλικίας 5 με 14 ετών εργάζονται.
Πάνω από 1 δισεκατομμύριο παιδιά ζουν σε χώρες ή περιοχές που επηρεάζονται από ένοπλες συρράξεις.
Στοιχεία από το Γραφείο του ΟΗΕ για τα Ναρκωτικά και το Έγκλημα δείχνουν ότι πάνω από 20% των θυμάτων της εμπορίας ανθρώπων, σε τοπικό και διεθνές επίπεδο, είναι παιδιά.
Περισσότερα από τα μισά παιδιά που βρίσκονται υπό κράτηση παγκοσμίως δεν έχουν περάσει από δίκη ή δεν τους έχει επιβληθεί ποινή. Μεταξύ των 44 χωρών για τις οποίες υπήρχαν διαθέσιμα στοιχεία, το 59% περίπου των παιδιών υπό κράτηση δεν είχαν καταδικαστεί.
Πάνω από 2 εκατομμύρια παιδιά βρίσκονται σε Ιδρύματα σε όλο τον κόσμο.
Στοιχεία των ετών 2005-2006 από 37 χώρες δείχνουν ότι το 86% των παιδιών από 2-14 ετών υφίστανται σωματική τιμωρία ή/και ψυχολογική πίεση. Δύο στα τρία παιδιά συχνά υπόκεινται σε σωματική τιμωρία.
Το 4% των παιδιών στις βιομηχανικές χώρες, κακοποιούνται σωματικά κάθε χρόνο, ενώ 1 στα 10 παιδιά παραμελείται ή κακοποιείται ψυχολογικά, σε τουλάχιστον 80% αυτών των περιπτώσεων από τους γονείς ή κηδεμόνες του.
Ο αριθμός των παιδιών που πέφτουν θύματα βίας, κυμαίνεται από 500 εκατομμύρια έως 1,5 δισεκατομμύριο, κάθε χρόνο.
Πάνω από οι μισές γυναίκες και κορίτσια στις αναπτυσσόμενες χώρες νομίζουν πως το να δέρνουν οι άνδρες τις γυναίκες τους είναι αποδεκτό, πεποίθηση που μοιράζονται εξ ίσου τόσο οι μεγαλύτερες, όσο και οι νεότερες γυναίκες.
Πάνω από 70 εκατομμύρια κορίτσια και γυναίκες 15-49 ετών, σε 28 χώρες της Αφρικής και στην Υεμένη έχουν υποστεί ακρωτηριασμό ή αποκοπή των γεννητικών τους οργάνων.
Παγκόσμια, πάνω από 64 εκατομμύρια γυναίκες 20-24 ετών παντρεύτηκαν πριν τα 18.
Η έκθεση αυτή δημοσιεύεται μόλις έξι εβδομάδες πριν από την 20η επέτειο της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού και παρακινεί τη διεθνή κοινότητα να καταβάλει ακόμα μεγαλύτερες προσπάθειες για να την προστασία των δικαιωμάτων των παιδιών και προτείνει τη βελτίωση των συστημάτων παιδικής προστασίας, την προώθηση κοινωνικών αλλαγών, τη βελτίωση της προστασίας σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, την ενίσχυση των συνεργασιών και τη συλλογή αξιόπιστων στοιχείων για μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα. Sphere: Related Content
ΣΚΛΗΡΗ Η ΖΩΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΧΩΡΙΣ ΕΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
Διαπιστώνει νέα έκθεση της UNICEF για την Παιδική Προστασία
Τόκιο, 6 Οκτωβρίου 2009 - Παρά την πρόοδο που έχει σημειωθεί σχετικά με τις παραβιάσεις των δικαιωμάτων των παιδιών στον κόσμο, δεν είναι ακόμα αρκετά γνωστή η έκταση της κακοποίησης και κακομεταχείρισης των παιδιών. Η βία και η εκμετάλλευση παραμένουν μια σκληρή πραγματικότητα στη ζωή πολλών παιδιών σε όλο τον κόσμο.
Εκατομμύρια αγόρια και κορίτσια σε όλο τον κόσμο είναι θύματα του trafficking, ζουν χωρίς γονική φροντίδα ή δεν έχουν τα αναγκαία επίσημα έγγραφα για να φοιτήσουν στο σχολείο και να έχουν βασική ιατρική περίθαλψη. Ακόμα περισσότερα εκατομμύρια εξαναγκάζονται να εργασθούν κάτω από επιβλαβείς συνθήκες, ενώ άλλα αντιμετωπίζουν τη βία και την κακοποίηση μέσα στα σπίτια τους, στα σχολεία τους, στις κοινότητες που ζουν, σε ιδρύματα ή βρισκόμενα υπό κράτηση, πολλές φορές από τους ίδιους τους ενήλικες στους οποίους έχει ανατεθεί η φροντίδα τους.
Τα ζητήματα αυτά εξετάζει η νέα έκθεση της UNICEF «Πρόοδος για τα Παιδιά: Παιδική Προστασία» που παρουσιάζεται σήμερα στο Τόκιο από την Εκτελεστική Διευθύντρια της UNICEF, Αν Βένεμαν.
Τα κυριότερα ευρήματα της έκθεσης είναι:
51 εκατομμύρια παιδιά που γεννήθηκαν το 2007 δε δηλώθηκαν ποτέ.
Πάνω από 150 εκατομμύρια παιδιά ηλικίας 5 με 14 ετών εργάζονται.
Πάνω από 1 δισεκατομμύριο παιδιά ζουν σε χώρες ή περιοχές που επηρεάζονται από ένοπλες συρράξεις.
Στοιχεία από το Γραφείο του ΟΗΕ για τα Ναρκωτικά και το Έγκλημα δείχνουν ότι πάνω από 20% των θυμάτων της εμπορίας ανθρώπων, σε τοπικό και διεθνές επίπεδο, είναι παιδιά.
Περισσότερα από τα μισά παιδιά που βρίσκονται υπό κράτηση παγκοσμίως δεν έχουν περάσει από δίκη ή δεν τους έχει επιβληθεί ποινή. Μεταξύ των 44 χωρών για τις οποίες υπήρχαν διαθέσιμα στοιχεία, το 59% περίπου των παιδιών υπό κράτηση δεν είχαν καταδικαστεί.
Πάνω από 2 εκατομμύρια παιδιά βρίσκονται σε Ιδρύματα σε όλο τον κόσμο.
Στοιχεία των ετών 2005-2006 από 37 χώρες δείχνουν ότι το 86% των παιδιών από 2-14 ετών υφίστανται σωματική τιμωρία ή/και ψυχολογική πίεση. Δύο στα τρία παιδιά συχνά υπόκεινται σε σωματική τιμωρία.
Το 4% των παιδιών στις βιομηχανικές χώρες, κακοποιούνται σωματικά κάθε χρόνο, ενώ 1 στα 10 παιδιά παραμελείται ή κακοποιείται ψυχολογικά, σε τουλάχιστον 80% αυτών των περιπτώσεων από τους γονείς ή κηδεμόνες του.
Ο αριθμός των παιδιών που πέφτουν θύματα βίας, κυμαίνεται από 500 εκατομμύρια έως 1,5 δισεκατομμύριο, κάθε χρόνο.
Πάνω από οι μισές γυναίκες και κορίτσια στις αναπτυσσόμενες χώρες νομίζουν πως το να δέρνουν οι άνδρες τις γυναίκες τους είναι αποδεκτό, πεποίθηση που μοιράζονται εξ ίσου τόσο οι μεγαλύτερες, όσο και οι νεότερες γυναίκες.
Πάνω από 70 εκατομμύρια κορίτσια και γυναίκες 15-49 ετών, σε 28 χώρες της Αφρικής και στην Υεμένη έχουν υποστεί ακρωτηριασμό ή αποκοπή των γεννητικών τους οργάνων.
Παγκόσμια, πάνω από 64 εκατομμύρια γυναίκες 20-24 ετών παντρεύτηκαν πριν τα 18.
Η έκθεση αυτή δημοσιεύεται μόλις έξι εβδομάδες πριν από την 20η επέτειο της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού και παρακινεί τη διεθνή κοινότητα να καταβάλει ακόμα μεγαλύτερες προσπάθειες για να την προστασία των δικαιωμάτων των παιδιών και προτείνει τη βελτίωση των συστημάτων παιδικής προστασίας, την προώθηση κοινωνικών αλλαγών, τη βελτίωση της προστασίας σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, την ενίσχυση των συνεργασιών και τη συλλογή αξιόπιστων στοιχείων για μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα. Sphere: Related Content
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
